.png)
Według informacji przekazanych redakcji sprawa ma obejmować dwa wydarzenia muzyczne zorganizowane przez lokalne samorządy w sierpniu – jedno w Tarnowie, drugie w miejscowości pod Tarnowem.
Małoletni miał podczas nich wykonywać czynności fotograficzne, a wykonane fotografie miały być przeznaczone do wykorzystania komercyjnie przez lokalny podmiot medialny z Tarnowa.
Dziecko w strefie zamkniętej dla publiczności
Jednym z najistotniejszych wątków postępowania jest ustalenie okoliczności przebywania dziecka w przestrzeni, do której zwykli uczestnicy wydarzenia nie mieli dostępu.
Śledczy podczas prowadzonych czynności, mogą ustalić przede wszystkim, kto umożliwił małoletniemu wejście do takiej strefy, kto był odpowiedzialny za jego bezpieczeństwo oraz czy przez cały czas, wielogodzinnych wydarzeń, obecna była osoba faktycznie sprawująca nad nim opiekę.
Znaczenie mogą mieć również warunki panujące podczas koncertów: liczba uczestników, infrastruktura techniczna, natężenie dźwięku, ruch pojazdów i obsługi, instalacje elektryczne, elementy sceniczne oraz czas i miejsce przebywania dziecka.
Sama obecność małoletniego podczas imprezy nie oznacza oczywiście popełnienia przestępstwa. Kluczowe jest ustalenie konkretnych warunków i poziomu zagrożenia.
Policja przesłuchuje świadków
Według informacji przekazanych redakcji w sprawie prowadzone są już czynności. Policja przesłuchuje świadków, którzy mogą posiadać wiedzę dotyczącą obecności dziecka podczas obu koncertów.
Funkcjonariusze mają ustalać m.in., czy dziecko rzeczywiście wykonywało fotografie na rzecz podmiotu medialnego, kto ewentualnie wydawał mu polecenia lub organizował jego pracę, na jakiej podstawie znalazło się w strefie niedostępnej dla publiczności oraz kto miał w tym czasie sprawować nad nim opiekę.
Jednym z kluczowych zagadnień jest również ocena, czy okoliczności przebywania małoletniego na terenie imprezy stworzyły bezpośrednie zagrożenie dla jego życia lub zdrowia.
Art. 160 Kodeksu karnego. Narażenie na niebezpieczeństwo
Pierwszym przepisem, który może mieć znaczenie dla prawnej oceny ustaleń, jest art. 160 k.k.
Zgodnie z § 1 odpowiedzialność może ponosić osoba, która naraża człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Za taki czyn grozi do 3 lat pozbawienia wolności. Jeżeli natomiast na sprawcy ciąży obowiązek opieki nad osobą narażoną na niebezpieczeństwo, art. 160 § 2 przewiduje karę od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Możliwa jest również odpowiedzialność za działanie nieumyślne.
Nie wystarczy jednak samo wykazanie, że sytuacja była potencjalnie niebezpieczna. Sąd Najwyższy podkreśla, że dla art. 160 k.k. konieczne jest wystąpienie konkretnego i bezpośredniego niebezpieczeństwa, charakteryzującego się odpowiednio wysokim prawdopodobieństwem powstania skutku dla życia lub zdrowia.
Dlatego policja i prokuratura będą musiały odtworzyć rzeczywiste warunki, w których znajdowało się dziecko.
Art. 210 k.k. – małoletni poniżej 15 lat
Jeszcze poważniejszym przepisem dotyczącym ochrony dzieci jest art. 210 § 1 Kodeksu karnego.
Przepis obejmuje sytuację, w której osoba mająca obowiązek troszczenia się o małoletniego poniżej 15 lat porzuca go wbrew temu obowiązkowi. Obecne brzmienie przepisu przewiduje za taki czyn karę od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności.
Nie oznacza to jednak, że każde chwilowe pozostawienie dziecka bez bezpośredniej obecności dorosłego automatycznie stanowi „porzucenie” w rozumieniu prawa karnego.
W orzecznictwie pojęcie to interpretowane jest jako pozostawienie osoby podlegającej opiece własnemu losowi, połączone z zaprzestaniem sprawowania wymaganej pieczy i niezapewnieniem jej odpowiedniej opieki przez inne osoby.
To właśnie dlatego jednym z najważniejszych pytań śledztwa będzie ustalenie, kto faktycznie odpowiadał za dziecko podczas obu wydarzeń i czy opieka była rzeczywiście zapewniona.
Czy dziecko wykonywało pracę?
Osobnym zagadnieniem jest charakter wykonywanych przez małoletniego czynności fotograficznych. Jeżeli materiał dowodowy potwierdzi, że nie była to wyłącznie prywatna, okazjonalna aktywność dziecka, lecz praca lub inne zajęcia zarobkowe wykonywane na rzecz określonego podmiotu, konieczna może być również analiza przepisów Kodeksu pracy.
Art. 304⁵ § 1 Kodeksu pracy przewiduje szczególny reżim dotyczący wykonywania pracy lub innych zajęć zarobkowych przez dziecko przed ukończeniem 16 lat. W przypadkach objętych tym przepisem wymagane są m.in. uprzednia zgoda przedstawiciela ustawowego lub opiekuna oraz zezwolenie właściwego inspektora pracy.
Dlatego znaczenie będzie miało również ustalenie, dla kogo zdjęcia były wykonywane, kto je później wykorzystał i czy aktywność dziecka miała charakter zorganizowany. Faktem jest że zdjęcia ukazały się na profilu w mediach społecznościowych jednego medium z Tarnowa, które te zdjęcia dodatkowo oznaczyło logotypami firm z nim współpracujących, wykorzystując je komercyjnie celem uzyskania dochodów z reklamy.
Prokuratura zdecyduje po zebraniu dowodów
Na obecnym etapie nikomu nie można przypisywać odpowiedzialności karnej.
Złożenie zawiadomienia oznacza rozpoczęcie procesu weryfikowania przedstawionych okoliczności, a nie stwierdzenie popełnienia przestępstwa.
Dopiero przesłuchania świadków, dokumentacja organizatorów wydarzeń, ewentualne akredytacje, fotografie i nagrania, informacje dotyczące dostępu do stref zamkniętych oraz ustalenie, kto faktycznie sprawował pieczę nad dzieckiem, pozwolą organom ścigania ocenić, czy sprawa pozostaje wyłącznie kwestią niewłaściwej organizacji opieki, czy też zachowanie konkretnych osób może wypełniać znamiona czynu zabronionego.
Sprawa pozostaje w toku.
