.png)
„Zakochani czekają na maj” – śpiewała Irena Jarocka, która poza byciem wybitną piosenkarką, bywała również aktorką, kolekcjonującą występy u takich tuzów polskiego kina, jak: Jerzy Gruza, Janusz Majewski czy Feliks Falk. W Tarnowie zakochani też czekają na maj z niecierpliwiej niż w innych miastach. Zakochani w kinie, rzecz jasna. To właśnie pod koniec najpiękniejszego wiosennego miesiąca rozpoczyna się prawdziwe święto, którego celebracja odbywa się przed srebrnym ekranem. Mowa oczywiście o Tarnowskiej Nagrodzie Filmowej, ciągle jeszcze trzydziestoletniej. Znamy już wszystkie filmy, które powalczą o laury w Konkursie Głównym podczas 39. odsłony festiwalu. W tym roku będzie ich nieco więcej niż ostatnio!
Odliczamy dni do 39. Tarnowskiej Nagrody Filmowej – Festiwalu Polskich Filmów Pełnometrażowych. Do 30 maja zostało już niewiele czasu, a ostatnie dni kwietnia są idealnym momentem, aby poznać tytuły wszystkich produkcji, które staną ze sobą w szranki w wyścigu o statuetkę „Maszkarona”. Choć zwycięzcę Grand Prix TNF oraz laureatów pozostałych nagród poznamy pod koniec pierwszego tygodnia czerwca, to już teraz możemy powiedzieć, że przed nami 14 projekcji w klimatycznym kinie Marzenie, a każda z nich będzie niewątpliwie pasjonująca i przepełniona emocjami. Jurorzy ocenią w tym roku następujące obrazy: „Cisza nocna”, „Dziewczyna z igłą”, „Innego końca nie będzie”, „Kulej. Dwie strony medalu”, „Minghun”, „Pod wulkanem”, „Posłuchaj, co chcę ci powiedzieć”, „Rzeczy niezbędne”, „Sezony”, „Simona Kossak”, „Światłoczuła”, „To nie mój film”, „Utrata równowagi” oraz „Wróbel”.
1. „Cisza nocna” w reżyserii Bartosza M. Kowalskiego, specjalisty od rodzimego kina grozy, mającego na koncie takie produkcje, jak: „W lesie dziś nie zaśnie nikt” czy „Ostatnia wieczerza”, to dramat psychologiczny z elementami horroru, opowiadający historię Lucjana (ostatnia rola Macieja Damięckiego), który zostaje oddany przez syna do domu opieki. Starszy mężczyzna jest tam świadkiem serii zgonów pensjonariuszy, co sprawia, że zaczynają męczyć go przerażające wizje.
2. „Dziewczyna z igłą” Magnusa von Horna („Intruz”, „Sweat”) to duńsko-polsko-szwedzka koprodukcja, która została obsypana nagrodami podczas ubiegłorocznego Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, a także zgarnęła w tym roku najwięcej Orłów. Film jest historią młodej dziewczyny, która zachodzi w niechcianą ciążę. Niebawem poznaje kobietę, która pomaga matkom znaleźć domy dla ich niechcianych dzieci.
3. „Innego końca nie będzie” to pełnometrażowy debiut reżyserski Moniki Majorek. Fabuła filmu skupia się wokół Oli, najstarszej z trójki rodzeństwa, która po wielu latach nieobecności podejmuje decyzję o powrocie w rodzinne strony. Jak się okazuje, jej relacje z bratem, siostrą i matką wcale nie należą do najlepszych. Jednak dziewczyna znajduje sposób, który ma jej pomóc w pogodzeniu się z przeszłością i odnalezieniu spokoju.
4. „Kulej. Dwie strony medalu” to najnowszy film Xaverego Żuławskiego, reżysera „Wojny polsko-ruskiej” czy „Mowy ptaków”. To porywająca opowieść o Jerzym Kuleju, legendzie polskiego boksu, który ośmiokrotnie sięgał po mistrzostwo kraju, a dwukrotnie był najlepszym zawodnikiem w Europie. Jako jedyny bokser wywalczył dwa złote medale olimpijskie. Nigdy też nie padł na deski. Jego filmowa biografia jest rozpięta pomiędzy sportem a życiem.
5. „Minghun” Jana P. Matuszyńskiego („Ostatnia rodzina”, „Żeby nie było śladów”) to kameralna opowieść o miłości i stracie z kulturową konfrontacją w tle. Jurek po tragicznym odejściu córki, za namową teścia Bena, decyduje się odprawić chiński rytuał minghun, będący tzw. zaślubinami po śmierci.
6. „Pod wulkanem” Damiana Kocura („Chleb i sól”) to poruszający dramat, którego głównymi bohaterami są członkowie ukraińskiej rodziny Kowalenków, których życie wywraca się do góry nogami po inwazji Federacji Rosyjskiej na ich ojczyznę. Obraz jest przepełnionym emocjami traktatem o rodzinnych relacjach, osadzonym w pozornie beztroskiej scenerii Teneryfy.
7. „Posłuchaj, co chcę ci powiedzieć” w reżyserii Małgorzaty Imielskiej („Wszystko dla mojej matki”) to film dokumentalny, opowiadający historię Gosi, która od trzynastego roku życia zmaga się z poważnymi stanami psychopatycznymi. Dziewczyna miewa również ataki depresji, a jej rzeczywistość jest mierzona pobytami w ośrodkach psychiatrycznych.
8. „Rzeczy niezbędne” to pełnometrażowy debiut Kamili Tarabury, którego głównymi bohaterkami są dwie kobiety. Ada, dziennikarka mieszkająca w Hamburgu, otrzymuje książkę napisaną pod pseudonimem. Autorka opisuje w niej traumatyczne przeżycia z dzieciństwa. Okazuje się, że książka została napisana przez Roksanę, jej dawną koleżankę. Razem postanawiają wyruszyć do miasteczka, w którym dorastały, aby odkryć prawdę.
9. „Sezony” Michała Grzybowskiego („Biały potok”) to słodko-gorzka komedia o ekscentrycznym aktorze, który staje przed najtrudniejszą rolą w swojej karierze. Musi zmierzyć się z rozpadem długoletniego związku, co wcale nie jest łatwą sztuką. Reżyser miesza życie bohaterów z teatrem, a czyni to za sprawą umieszczenia akcji w obrębie trzech różnych spektakli.
10. „Simona Kossak” Adriana Panka („Wilkołak”, „Kolory zła: Czerwień”) to dramat biograficzny, opowiadający historię biolożki, która po ukończeniu studiów przeprowadza się z Krakowa do Białowieży, gdzie poznaje fotografa przyrody. Szybko okazuje się, że wspólna pasja zaczyna wytwarzać pomiędzy nimi silną więź.
11. „Światłoczuła” Tadeusza Śliwy („Nieznajomi”) to opowieść o Agacie, niewidomej dziewczynie, która stara się czerpać z życia pełnymi garściami. Pracuje z trudną młodzieżą w ośrodku wychowawczym, nurkuje na bezdechu i nie boi się wyzwań. Jej życie zmienia się diametralnie, kiedy poznaje Roberta, fotografa, który stroni od ludzi.
12. „To nie mój film” to pełnometrażowy debiut reżyserki Marii Zbąskiej. Jego bohaterami są Wanda i Janek, którzy po trwającym dekadę związku, zdają sobie sprawę, że ich życie wcale nie wygląda kolorowo. Postanawiają naprawić to, co się pomiędzy nimi zepsuło. Kupują sanki, pakują na nie tylko niezbędne rzeczy i wyruszają w szaloną podroż, która mam im udowodnić, że jeszcze nie wszystko jest stracone.
13. „Utrata równowagi” to debiutancki obraz Korka Bojanowskiego. Młody reżyser i scenarzysta opowiada w nim historię Mai, studentki aktorstwa, która traci wiarę w siebie i swoje umiejętności. Jednak na nogi stawia ją spotkanie z charyzmatycznym reżyserem, stosującym wątpliwe metody pracy w teatrze.
14. „Wróbel” to pełnometrażowy debiut Tomasza Gąssowskiego, reżysera, ale przede wszystkim kompozytora i producenta muzycznego. Bohaterem filmu jest Remek Wróbel, listonosz na polskiej prowincji, który po wielu latach traci pracę, wyznaczającą kierunek jego życia. Jednak niebawem w jego otoczeniu pojawiają się nowe osoby – atrakcyjna sąsiadka oraz dziadek, którego nigdy wcześniej nie znał – i przypominają mu, że życie może mieć różne wymiary.
Filmy pełnometrażowe oceni jury profesjonalne pod egidą Anny Jadowskiej, reżyserki mającej na koncie takie znakomite tytuły, jak: „Dzikie róże” czy „Kobieta na dachu”. Poza przewodniczącą w gremium znaleźli się: Konrad Bugaj – reżyser obsady, Diana Dąbrowska – filmoznawczyni, Piotr Jaxa – operator filmowy, Łukasz M. Maciejewski – scenarzysta oraz Kamila Urzędowska – aktorka. Produkcje konkursowe oceni również Jury Młodzieżowe oraz festiwalowa publiczność.
W ramach 39. Tarnowskiej Nagrody Filmowej w Konkursie Głównym zostaną przyznane następujące laury: Grand Prix TNF w postaci statuetki „Maszkarona” – 15 000 zł, Nagroda Publiczności „Publika” – 5 000 zł oraz Nagroda Jury Młodzieżowego „Kamerzysta” – 5 000 zł. Ponadto przewidziano Nagrodę Specjalną Gemini Park Tarnów – 5 000 zł, Nagrodę Specjalną MGGP S.A. – 5 000 zł, a także, po raz pierwszy w historii festiwalu, Nagrodę Specjalną dla debiutującego twórcy – 5 000 zł, ufundowaną przez Tarnowskie Centrum Kultury i Stowarzyszenie Filmowców Polskich.
